Er schuilt iets in de lenteregen

 

het regent koude regen in het voorjaar

zoals zo vaak

en elke keer word je belaagd

door het gevoel van naderende tanks

die de stad binnen denderen

vanaf De Riet om je te redden

 

je durft weer te hopen

op een leven met rustige luchten

geen woonkamer in de kelder

geen hart dat doortrilt op de geluiden boven je hoofd

 

de overwinning lukt

met aanvallen in de rug

en met grof geschut

 

met de hitte van vlammenwerpers en smeulende gebouwen in gedachten

sta je opgelucht in de koude regen

net als 79 jaar geleden

 

en wou je dat je het gevoel

van naderende vrijheid

of liever: de hele bevrijding

in een envelop kon doen

over de wereld kon sturen

door kon geven

 

Michelle Brouwer

Opgooien

 

als je een steen in de tijd werpt

waar staan we dan?

 

is het iets nieuws

of is het een herhaling ergens van?

 

we herinneren bombardementen

(zoals op het Rosarium)

die nu ook aanwezig zijn

alleen niet bij ons

 

we herdenken doden

(zoals Derk Smoes van de Knokploeg)

die nu ook vallen

alleen niet hier

 

we eren wie vocht

voor vrijheid en gelijkheid

vergeten niet wie nu vecht

 

we herdenken wie gedood werd

en elk mens teveel dat nu sterft

 

we eren van alle tijden het verzet

we hebben het niet geweten

we weten het

 

Michelle Brouwer

Stadsstof

 

wat je hebt met landen in een stad
met je toekomst aan een plek haken
is dat je voeten het gewicht niet houden

op de eerste stappen
verzwikken, struikelen, omklappen

 

dan hoop je dat de stad een hand uitsteekt

en je overeind helpt uit het stof
liefdevol je billen afklopt en een zetje geeft

 

wat je hebt met landen in een stad
is dat je neus de lucht niet kent
en je verdwaalt door het volgen van de sterkste geuren

zoals die van een grootschalige bakkerij

 

en als je dan niet weet waar je bent
begin je te eten, zodat je mond de stadssmaken opneemt beschuit en krentenbollen en koek

 

en als je dan probeert te praten

voel je dat je tong anders beweegt

je voelt je anders dan je was

 

wat zit hier in het eten? is het geschiedenis?

je luistert naar de stem van de stad
en neemt die op jouw manier over

 

voor je het weet heb je een plattegrond gemaakt
vol kruissteken op plekken waar verse herinneringen zijn ontstaan

stof voor mooie verhalen

 

voor je het weet heeft de stad jou in zich geweven

en is de stad naadloos in jou overgegaan

 

aderen zijn ook draden
dus misschien, na enige tijd

bindt die zich zelfs aan je hart

 

daar heb je het al, ja, daar staat: Almelo

vastgestikt met rode draad

 

Michelle Brouwer