een tafel vol zomerherinneringen

 

dit is geen gedicht

dit is woorden vinden
voor wat onder de oppervlakte ligt

 

dit is het vasthouden

aan het missen
dit is afhaken of pauzeren

aan de waterkant
en voelen dat je afdrijft

 

dit is een zwaarte voelen

en toch blijven
dit is duiken en de diepte raken

 

                je lijf is een tijdveld
                elke dag is een geschiedenis

en dit is geen gedicht
dit is een groep vol woorden
opgedoken tussen het wier van de bodem

dit is koesterend bovenkomen
 

 

              Michelle Brouwer

              Stadsdichter van Almelo 2024-2026

 

 

Gedicht naar aanleiding van het geven van een mini-workshop poëzie aan ouderen in het kader van de Zomerschool (COSBO). De zomerherinneringen ophalen zorgde voor veel emoties bij de deelnemers waarbij sommigen stopten maar wel aan tafel bleven, waarbij getroost en gepraat werd, waar uiteindelijk heel veel mooie teksten geschreven en gedeeld werden, veelal gepaard met de zin “Dit is  geen gedicht, (maar)”.  Ik ben geïnspireerd geraakt door de openheid en saamhorigheid van deze groep en maakte daar op mijn beurt dit gedicht van, om te tonen hoe veerkrachtig en dapper het is om je herinneringen in te duiken en daar van alles te vinden dat je al half was vergeten - en soms liever was blijven vergeten.