de stad als lichaam

 

ik geef toe: ik durf de stad niet te verlaten
ik blijf binnen, wil me omringen met de stad
laat mij vooral niet sneller verplaatsen
dan mijn gedachten kunnen volgen
(slenterend zou ik nog redden)
            (dan kom je ook niet zo ver)

 

eerlijk: ik woon beter in deze stad
dan ik woon in mijn lijf
ik ken hier de wegen
bereik plekken op allerlei manieren
terwijl ik in mijn lijf verkeerde afslagen neem
of vergeet welke kant ik op moet
om overeind te blijven

 

in mijn brein verdwaal ik in mistige moerassen
terwijl Almelo me de weg wijst
zonder vingers of woorden te gebruiken

 

ik wil deze stad niet verlaten
omdat ik haar niet wil verliezen

 

hier ga ik zonder te hoeven denken
hier ga ik vrijelijk naar buiten

 

deze stad is mijn huis
ik kan erin schuilen

 

 

Michelle Brouwer

Stadsdichter Almelo 2024-2027

 

De gebruikte afbeelding is een werk van Annemieke Tonnaer. ter beschikking gesteld door Kunsthal Almelo waar tot en met 6 april 2026 een expositie te zien is met onder andere werk van Annemieke, Willemien van Gurp en Gea Zievering. Het gedicht en het afgebeelde kunstwerk  zijn onafhakelijk van elkaar gecreeërd.